آیه آیه همه جا عطر جنان می آید

وقتی از حُسن تو صحبت به میان می آید

جبرئیلی که به آیات خدا مأنوس است

بِشنَوَد مدح تو را با هیجان می آید

مي رسي مثل مسيحا و به جسم کعبه

با نفس هاي الهي تو جان می آید

بس که در هر نفست جاذبه ی توحیدی ست

ریگ هم در کف دستت به زبان می آید

هر چه بُت بود به صورت روی خاک افتاده‌ ست

قبله‌ی عزّت و ايمان به جهان مي آيد

با قدوم تو براي همه ی اهل زمين

از سماوات خدا برگ امان مي آيد

نور توحيدي تو در همه جا پيچيده ست

از فراسوي جهان عطر اذان مي آيد

عرش معراج سماوات شده محرابت

ملکوتی ست در این جلوه‌ی عالم تابت

خاک از برکت تو مسجد رحمانی شد

نور توحید به قلب بشر ارزانی شد

خواست حق، جلوه کند روشني توحیدش

قلب پر مهر تو از روز ازل بانی شد

ذکر لب های تو سرلوحه ی تسبیحات است

عرش با نور نگاه تو چراغانی شد

قول و افعال و صفاتت همه نور محض اند

نورت آئينه ی آئين مسلماني شد

به سراپرده ی اعجاز و بقا ره یابد

هر که در مذهب دلدادگی ات فانی شد

خواستم در خور حُسن تو کلامی گویم

شعر من عاقبتش حسرت و حیرانی شد

اي که مبهوت تو و وصف خطي از حُسنت

عقل صد مولوی و حافظ و خاقاني شد

«از ازل پرتو حسنت ز تجلي دم زد

عشق پيدا شد و آتش به همه عالم زد»

جنّتی از همه ی عرش فراتر داری

تو که در دامن خود سوره ی کوثر داري

دیدن فاطمه ات دیدن وجه الله است

چه نیازی ست که تا عرش قدم بر داری

جذب ‌ی چشم تو تسخیر کند عالم را

در قد و قامت خود جلوه ی محشر داری

عالم از هيبت تو، شوکت تو، سرشار است

اسداللهی چون حضرت حيدر داری

حسنين ند روی دوش تو همچون خورشید

جلوه ی نورٌ علي نور، مکرر داری

اهل بیت تو همه فاتح دل ها هستند

روشني بخش جهان، قبله ی دنيا هستند

اي که در هر دو سرا صبح سعادت با توست

رحمت عالمي و نور هدايت با توست

چشم امید همه خلق و شکوه کرمت

پدر امتي و اذن شفاعت با توست

با تو بودن که فقط صرف مسلماني نيست

آن که دارد به دلش نور ولايت، با توست

بي ولاي علي اين طايفه سرگردانند

دشمني با وصي ات، عين عداوت با توست

بايد از باب ولاي علي آيد هر کس

در هواي تو و در حسرت جنّت با توست

سالياني ست دلم شوق زيارت دارد

يک نگاه تو مرا بس، که اجابت با توست

کاش مي شد سحري طوف مدينه آن گاه

نجف و کرب و بلا و حرم ثارالله

شاعر: یوسف رحیمی